Moja kamperowa podróż po Rumunii

Fotorelacje z podróży po Europie oprócz Polski
Regulamin forum
Wykorzystywanie, powielanie i kopiowanie treści autorskich - tekstów, zdjęć z Forum KBP - Karawanier bez zgody Autora i Administratora Forum, jest zabronione.
© 2014 KBP Karawanier.

Proszę zamieszczać swoje relacje te karawaningowe i te innymi środkami transportu.
Z racji ograniczonej pojemności serwera, prosiłbym o wklejanie w relacje linków do zdjęć, a nie samych fotek.
Paweł
Forumowicz
Posty: 63
Rejestracja: 26 lis 2014, 21:21

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Paweł » 04 sty 2016, 21:20

Kultury się mieszały przez wieki. Podobne sprzęty domowe, podobne zabudowania.
Widać że jeszcze nie "odrestaurowane" pod turystów. :D :ok:

Awatar użytkownika
Irel
Regionalista
Posty: 1869
Rejestracja: 04 gru 2012, 15:25
Lokalizacja: Jura Północna
Kontakt:

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Irel » 05 sty 2016, 14:58

Ciąg dalszy relacji z podróży po Rumunii.

Po noclegu na kempingu „Ananas” i serwisie kampera, postanowiliśmy zobaczyć leżące niedaleko miasteczko Cisnădie. Miasto zostało założone w 13 wieku przez osadników saskich. Wielokroć musiało bronić się przed najazdami mongolskimi i osmańskimi. Po II wojnie światowej Sowieci deportowali w głąb Związku Radzieckiego niemieckich mieszkańców miasta. Najokazalszym zabytkiem jest zachowany w bardzo dobrym stanie imponujący kościół obronny znajdujący się w centrum miasta.
.
Cisnădie – współczesna cerkiew wybudowana w stylu charakterystycznym dla regionu
Obrazek

Cisnădie –charakterystyczna dla osadnictwa Saskiego zabudowa miejscowości. Jak widać jest to zabudowa bardzo podobna do zabudowy spotykanej w miejscowościach Dolnego Śląska, co wskazuje, że ten rodzaj budownictwa ma to samo pochodzenie kulturowe.
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Cisnădie – warowny kościół św. Walburgi w Cisnadie
Obrazek

Obrazek

Cisnădie - widok na Góry Cindrel
Obrazek

Obrazek

Po zwiedzeniu miasteczka i zrobieniu niezbędnych zakupów pojechaliśmy do Făgăraş (Fogarasz), aby zobaczyć znajdującą się w tym mieście fortecę (Cetatea Fagaras GPS N: 45°50'43.25", E: 24°58'25.47").
Făgăraş to niewielka miejscowość położona nad rzeką Alutą (Olt) u podnóża Gór Fogaraskich (Munții Făgăra) w połowie drogi między Sybinem a Braszowem. Tym, co przyciąga tu wielu turystów jest usytuowana w samym sercu miasteczka średniowiecza forteca. Jej początki sięgają pierwszej dekady XIV wieku, kiedy to w miejscu starego drewnianego kasztelu wzniesiony został kamienny zamek. Jego głównym zadaniem miała być ochrona południowej części Transylwanii przed najazdami tureckimi. Swój obecny renesansowy kształt twierdza uzyskała w czasie ostatniej większej rozbudowy, jaką przeprowadzono w XVII wieku.
W czasie II wojny światowej forteca wykorzystywana była, jako więzienie dla internowanych żołnierzy polskich. Po wojnie ówczesny reżim komunistyczny przekształcił ją w ciężkie więzienie dla oponentów i dysydentów ustroju.
Obecnie twierdza udostępniona jest dla zwiedzających.

W drodze do Făgăraş
Obrazek

Făgăraş - kamper pod murami fortecy
Obrazek

Făgăraş - brama wiodąca do wnętrza fortecy
Obrazek

Obrazek

Făgăraş – dziedziniec pomiędzy murami obronnymi a zamkiem
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Făgăraş – zamek
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Făgăraş – szafot
Obrazek

Făgăraş – narzędzia tortur
Obrazek

Făgăraş –podziemia i lochy
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Făgăraş – fosa forteczna
Obrazek

Făgăraş – mury obronne
Obrazek

Făgăraş – zabudowania gospodarcze
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Făgăraş – dziedziniec zamkowy
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Făgăraş – wnętrze jednej z wież
Obrazek

Obrazek

Făgăraş – krużganki zamkowe
Obrazek

Po spokojnym obejrzeniu wszystkich atrakcji zwiedzanej fortecy, pojechaliśmy na znajdujący się w miejscowości Cârta kamping „De Oude Wilg” (ul. Prundului nr 311, GPS N 45º 47’ 33” E 24º 34’ 24”). Jest to bardzo przyjemny camping położony wśród zieleni. We wsi jest sklep, gdzie można zrobić zakupy, choć lepiej o tym pomyśleć wcześniej. Do kempingu jest dobry dojazd. Z głównej drogi należy skręcić do wsi Cârta (dobre oznakowanie) i jechać wg strzałek. Kilka km od campingu rozpoczyna się Droga Transfogarska.

Kamping „De Oude Wilg” ( polska nazwa tłumaczona z holenderskiego to „Stara wierzba”)
Obrazek

Ciąg dalszy nastąpi wkrótce
Kiedy szereg uzurpacji zdradza zamiar wprowadzenia władzy despotycznej, to słusznym jest odrzucenie takiego rządu.1776r Deklaracja Niepodległości

Awatar użytkownika
Irel
Regionalista
Posty: 1869
Rejestracja: 04 gru 2012, 15:25
Lokalizacja: Jura Północna
Kontakt:

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Irel » 06 sty 2016, 21:42

Ciąg dalszy relacji z podróży po Rumunii

Kolejnym celem naszej podróży była słynna „Trasa Transfogaraska” przecinająca z północy na południe Góry Fogaraskie / (rum. Munții Făgăraș) – najwyższe pasmo górskie rumuńskich Karpat. Tuż przed wyjazdem zbuntowała się moja „załoga”, komunikując mi, że ma dość jazdy górskimi serpentynami, a trasa Transfogaraska to są same serpentyny. Metodą „łagodnej perswazji” przekonałem „buntownika”, że podjedziemy chociaż kawałek, a jak droga będzie nieodpowiednia, zawrócę.

Początek trasy. W oddali widoczne szczyty Gór Fogaraskich
Obrazek

Częsty widok spotykany na trasie
Obrazek

Obrazek

Osłony przeciwlawinowe
Obrazek

Przed dojechaniem do widocznego na zdjęciu znaku B-2 (zakaz wjazdu), minąłem znak B-1 (zakaz ruchu w obu kierunkach). Zastanawiałem, się czy ryzykować dalszą jazdę, tym bardziej, że ominęła mnie i pojechała dalej grupa czeskich motocyklistów. Decyzję za mnie podjęła moja żona. Stwierdziła, że jak droga jest zamknięta to trzeba zawrócić, co jej bardzo odpowiada. Tym, więc sposobem, pokonanie Trasy Transfogaraskiej dalej pozostaje moim niespełnionym marzeniem.
Obrazek

Ubolewam, że nie zaliczyłem tej kultowej trasy. Może kiedyś jeszcze się nią przejadę. Trzeba było jednak dalej realizować założony plan, i zobaczyć Przełom Dunaju. Postanowiłem przejechać przez Fogarasze bardzo ruchliwą drogą nr 7, równoległą do Trasy Tramsfogaraskiej, ale o wiele mniej malowniczą.

Trasa nr 7
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Ponieważ zaplanowany odcinek, okazał się bardzo długi, przed przejazdem drogą wzdłuż Dunaju, postanowiliśmy zanocować w mieście Baile Herculane (węg. Herkulesfürdő, niem. Herkulesbad).Jest to, znane od czasów rzymskich, uzdrowisko z gorącymi (temperatura do 65 °C) źródłami radioaktywnymi. W czasie II wojny światowej w Baile Herculane internowane były rodziny członków ostatniego rządu przedwrześniowego II RP.

Odpoczynek w drodze do Baile Herculane- Góry Retezat
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Jadąc górskimi drogami wykutymi w skałach, należy zachować szczególna uwagę. Powodem jest osypywanie się na drogę licznych, mniejszych i większych, kamieni oraz głazów, nieraz bardzo dużych. Budowa geologiczna tego obszaru, czyli tzw. „flisz karpacki”( seria naprzemianlegle ułożonych warstw skał osadowych składająca się z warstw zlepieńców, piaskowców, mułowców i iłowców) powoduje, że deszcz wypłukuje iły wiążące skały, a te spadają na drogę. Podczas swojej podróży widzieliśmy wielokrotnie robotników drogowych z ciężkim sprzętem, którzy odkuwali skały wiszące nad drogą. O tym, że spadające skały mogą naprawdę narobić olbrzymich szkód, miałem przekonać się już wkrótce.
Do Baile Heculanum przyjechaliśmy o zmroku i w deszczu. Zrezygnowaliśmy, więc ze zwiedzania miasta, na rzecz gorącej kąpieli i wypoczynku w kamperku.
Zaraz rano, po sklarowaniu kampera wyruszyliśmy do miasta Orsova, skąd drogą wzdłuż Dunaju mięliśmy dojechać do miejscowości Moldova Noua.

Widoki z drogi biegnącej wzdłuż Przełomu Dunaju w okolicach Orsovy. Po drugiej stronie rzeki jest już Serbia.
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Most nad zatoką Mraconia
Obrazek

Zatoka Mraconia - głowa Decebala wodza Daków, uważanych za antenatów współczesnych Rumunów
Obrazek
Autor zdjęcia bialczynski.wordpress.com

Cerkiew Mraconia
Obrazek

Cazanele Mici ( Małe Kotły) i zatoka Dubowa
Obrazek

Widoki na trasie
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Częściowo zatopione ruiny zamku Dranco. Zamek został zatopiony po spiętrzeniu wody Dunaju przez zaporę „Żelazne Wrota”.
Obrazek

Na tej fotografii widać jak duże „kamyki" mogą osunąć się na drogę.
Obrazek

W głębi kadru widoczne częściowo zatopione ruiny zamku Tri Cule
Obrazek

Ruiny średniowiecznej twierdzy Golubac ( po serbskiej stronie)
Obrazek

Skała „Babacai”
Obrazek

Tutaj kończymy zwiedzanie Przełomu Dunaju, aby skierować się na północ i rozpocząć powrót do domu.

Już niedługo dalszy ciąg relacji .
Kiedy szereg uzurpacji zdradza zamiar wprowadzenia władzy despotycznej, to słusznym jest odrzucenie takiego rządu.1776r Deklaracja Niepodległości

Awatar użytkownika
Cuba
Forumowicz
Posty: 447
Rejestracja: 07 mar 2015, 19:12
Lokalizacja: Międzyborów
Kontakt:

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Cuba » 07 sty 2016, 00:04

Te ostatnie fotki robią na mnie wrażenie. :ok: :hurra:
Kuba Pozdrawiam :)
Honda Varadero 125 V - Małe serce w dużym motocyklu
Dupy nie urywa ale pojeździć można na "B" :cool:

Awatar użytkownika
Marek LU
Forumowicz
Posty: 1343
Rejestracja: 12 paź 2014, 00:37
Lokalizacja: Lublin

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Marek LU » 10 sty 2016, 11:36

Nie tylko w Rumunii to się zdarza

Obrazek

Takie oberwanie skał przeżyliśmy koło Narviku.
Moich wpisów proszę nie traktować poważnie, wywodzę się i jestem z najgorszego sortu Polaków

Obrazek

Awatar użytkownika
Irel
Regionalista
Posty: 1869
Rejestracja: 04 gru 2012, 15:25
Lokalizacja: Jura Północna
Kontakt:

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Irel » 10 sty 2016, 11:50

Marek LU pisze:Takie oberwanie skał przeżyliśmy koło Narviku.
Szczerze mówiąc, nie przypuszczałem, że ni stąd ni z owąd tak wielkie skały mogą spadać na drogę. Podczas moich podróży po górskich drogach z tak intensywnym zjawiskiem kamiennej lawiny spotkałem się po raz pierwszy. W Górach Retezat, w drodze do Baile Herculanum, spotykałem spadające ze zboczy kamienie, ale były one niewielkie. To co zobaczyłem na tej naddunajskiej drodze znacznie ograniczyło moje zaufanie do inżynierów drogowych, projektujących i wykonujących tak niebezpieczne dla pojazdów trakty. :dobani:
Kiedy szereg uzurpacji zdradza zamiar wprowadzenia władzy despotycznej, to słusznym jest odrzucenie takiego rządu.1776r Deklaracja Niepodległości

Awatar użytkownika
Marek LU
Forumowicz
Posty: 1343
Rejestracja: 12 paź 2014, 00:37
Lokalizacja: Lublin

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Marek LU » 10 sty 2016, 12:31

To jest normalne zjawisko, rozciągnięte w czasie. Na kogoś musi trafić. W Norwegii budują tunele aby temu zapobiec. Mają na to pieniądze i łatwiejsze w obróbce skały. Nie raz nie ma możliwości przebicia tunelu ze względów czysto nieopłacalnych. Wtedy dochodzi do wypadku bo rachunek prawdopodobieństwa jest bezlitosny.
Moich wpisów proszę nie traktować poważnie, wywodzę się i jestem z najgorszego sortu Polaków

Obrazek

Awatar użytkownika
Irel
Regionalista
Posty: 1869
Rejestracja: 04 gru 2012, 15:25
Lokalizacja: Jura Północna
Kontakt:

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Irel » 10 sty 2016, 15:38

Marek LU pisze:To jest normalne zjawisko, rozciągnięte w czasie. Na kogoś musi trafić.
Nie pocieszyłeś mnie. Mogę tylko dziękować opatrzności, że nie trafiło akurat na mnie.
Kiedy szereg uzurpacji zdradza zamiar wprowadzenia władzy despotycznej, to słusznym jest odrzucenie takiego rządu.1776r Deklaracja Niepodległości

Awatar użytkownika
Cuba
Forumowicz
Posty: 447
Rejestracja: 07 mar 2015, 19:12
Lokalizacja: Międzyborów
Kontakt:

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Cuba » 10 sty 2016, 15:48

Trzeba dodać że osuwiska i spadające kamienie najczęściej występują podczas załamania pogody. Małe pocieszenie ale zawsze.
Kuba Pozdrawiam :)
Honda Varadero 125 V - Małe serce w dużym motocyklu
Dupy nie urywa ale pojeździć można na "B" :cool:

Awatar użytkownika
Irel
Regionalista
Posty: 1869
Rejestracja: 04 gru 2012, 15:25
Lokalizacja: Jura Północna
Kontakt:

Re: Moja kamperowa podróż po Rumunii

Post autor: Irel » 11 sty 2016, 15:33

Ciąg dalszy relacji z podróży po Rumunii

Przełom Dunaju, był jednym z ostatnich punktów naszej rumuńskiej eskapady. Po dojechaniu do miejscowości Moldova Noua, skierowaliśmy się na północ, w drogę powrotną do domu. Odwiedziliśmy jeszcze na krótko Timisoarę, wielonarodową stolicę Banatu. Timisoarę zamieszkują rożne nacje: Rumuni, Węgrzy, Niemcy, Serbowie i inni- w sumie 10 narodowości. Dzięki architekturze zachowała się atmosfera habsburskiego miasta. O tym szczególnym charakterze przesądzają odrestaurowane XIX wieczne kamienice. Ciekawą budowlą jest także wybudowany w latach 1937-1940, 11 wieżowy Sobór Trzech Świętych Hierarchów. Jego najwyższa wieża ma 96 m..

Architektura miasta
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Sobór Trzech Świętych Hierarchów
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Wnętrze świątyni
ObrazekG

Obrazek

Jedna z ulic wyjazdowych z miasta
Obrazek

Nie zatrzymując się więcej, dojechaliśmy wreszcie do Polski i zatrzymaliśmy się na polu biwakowym „Drymark” w Tylawie. Po noclegu spędzonym w Tylawie, postanowiliśmy zaliczyć jeszcze jedną, tym razem krajową atrakcję. Były nią drezyny rowerowe w Uhercach Mineralnych, kursujące na linii kolejowej nr 108, która łączy stację Stróże ze stacją Krościenko. Linię zbudowano w 1872 r. z polecenia władz Cesarstwa Austiackiego. Łączyła ona Pierwszą Węgiersko-Galicyjską Kolej Żelazną z linią kolejową nr 96. Linia ta przyczyn ekonomicznych została zamknięta dla ruchu kolejowego. Grupa zapaleńców, nieczynną linię kolejową postanowiła wykorzystać do uruchomienia wypożyczalni drezyn rowerowych, działającą od maja 2015 roku. Uherce Mineralne są dzisiaj największą w Polsce turystyczną wypożyczalnią drezyn rowerowych. Ze stacji w Uhercach Mineralnych turyści mają możliwość wyboru przejażdżki (zgodnie z obowiązującym rozkładem jazdy) w dwóch kierunkach: Ustrzyk Dolnych bądź Zagórza. Nam przypadła trasa w kierunku Zagórza, do miejscowości Jankowice. Jednak zanim tam pojechaliśmy, poszliśmy jeszcze obejrzeć malutki wodospad na rzece Olszance.

Wodospad na rzece Olszance
Obrazek

Obrazek

Stacja Uherce Mineralne
Obrazek

Obrazek

Stacja Uherce Mineralne- drezyny rowerowe przygotowywane do drogi
Obrazek

Obrazek

W drodze do Jankowic
Obrazek

Krotki odpoczynek na trasie
Obrazek

Obrazek

Bieszczadzkie widoki podziwiane z pokładu drezyny
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Podróż bieszczadzkimi drezynami, była już ostatnią atrakcją turystyczną naszej podróży. Tutaj kończy się cala opowieść. 516
Kiedy szereg uzurpacji zdradza zamiar wprowadzenia władzy despotycznej, to słusznym jest odrzucenie takiego rządu.1776r Deklaracja Niepodległości

ODPOWIEDZ

Wróć do „EUROPA - relacje”