Przeprowadziliśmy konserwację serwera. Teraz będą prowadzone prace na naszym oprogramowaniu.
Prosimy o zgłaszanie nieprawidłowości w działaniu forum.
- problem z działaniem forumowej galerii - dzisiaj postaramy się naprawić.

Admin

Kamperem po Galicji część VI

Fotorelacje z podróży po Polsce
Regulamin forum
Wykorzystywanie, powielanie i kopiowanie treści autorskich - tekstów, zdjęć z Forum KBP - Karawanier bez zgody Autora i Administratora Forum, jest zabronione.
© 2012-2018 KBP Karawanier.

Proszę zamieszczać swoje relacje te karawaningowe i te innymi środkami transportu.
Z racji ograniczonej pojemności serwera, prosiłbym o wklejanie w relacje linków do zdjęć, a nie samych fotek.
Awatar użytkownika
Irel
Regionalista
Posty: 1996
Rejestracja: 04 gru 2012, 15:25
Lokalizacja: Jura Północna
Kontakt:

Kamperem po Galicji część VI

Post autor: Irel » 28 lis 2019, 04:25

Tutaj V część relacji viewtopic.php?f=59&t=3850

Zaraz rano, po otworzeniu skansenu w Bóbrce, poszliśmy zwiedzać ten jeden z najstarszych zakładów górnictwa naftowego w Polsce. Skansen zwiedzać można indywidualnie bądź z przewodnikiem ( za dodatkową opłatą). Pomocą w indywidualnym zwiedzaniu jest mapka ekspozycji, którą otrzymuje się wraz z biletem wstępu. Wyruszyliśmy więc na zwiedzanie, poznając ukazujące się nam kolejno maszyny i urządzenia wykorzystywane w przemyśle naftowym

Liczniki gazowe rotorowe
Są to urządzenia ciśnieniowe służące do pomiaru objętości gazu przepływającego przez instalację. Gazomierze rotorowe mają zastosowania przemysłowe i przeznaczone są do pomiaru przepływu gazu pod średnim i wysokim ciśnieniem. Liczniki tego typu stosowane były do pomiaru przepływu gazu towarzyszącemu ropie naftowej, a także na stacja redukcyjno-pomiarowych.

Obrazek

Obrazek

Kopanka „Wiktor” - model kopanki odtworzony na podstawie rysunków znajdujących się w publikacjach z początkowych lat drążenia kopanek. Jest to fragment części nawierzchniowej kopanki- studni z kołowrotem i cembrowaniem.

Obrazek

Kopanka „Franek” z roku 1860

Obrazek

Kopanka „Janina”

Obrazek

Popiersie Ignacego Łukasiewicza

Obrazek

Dom muzeum Łukasiewicza

Obrazek

Ekspozycja muzealna

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Wiertnica typu „Bitków” słu­żyła do wiercenia udarowego otwo­rów o głębokości 1 500 m. Została zbudowana w 1923 r. w kopalni ropy naftowej w Bitkowie. System wiercenia urządzeniem „Bitków”, polegał na udarowym wierceniu przy użyciu liny. Obrót świdra dla centrycznego wiercenia otworu, uzyskiwany był przez za­mocowanie zestawu wiertniczego do liny za pośrednictwem tzw. pa­sterki. W miarę postępu wierce­nia, lina popuszczana była sukce­sywnie tak, aby udar świdra w dno otworu był powodowany spręży­stością liny. Dzięki temu uzyski­wano większą efektywność wier­cenia, wymagało to jednak duże­go talentu i umiejętności wiertaczy.

Obrazek

Kuźnia z II połowy XIX w

Obrazek

Wnętrze kuźni

Obrazek

Wyposażenie warsztatu zaplecza technicznego z II połowy XIXw. Maszyny uruchamiane transmisją pasową.

Obrazek

Oryginalny obelisk ufundowa­ny w 1872 r. przez Ignacego Łu­kasiewicza na pamiątkę założenia w 1854 r. kopalni ropy naftowej, na którym widniał napis: "Dla utrwalenia pamięci założoney kopalni oleyu skalnego w Bóbrce w r. 1854 Ignacy Łukasiewicz" Jeden z nielicznych dowodów na to, iż Bóbrka była kolebką narodzin światowego przemysłu naftowego.

Obrazek

Zbiorniki ropy

Obrazek

Wiertnica ręczna

Obrazek

Wiertnica kanadyjska z lokomobilą. W 1872 r. inż. Albert Fauck wprowadził w kopalni Bóbrka nową metodę wiercenia. Do napędu wiertnicy użył lokomobili, czyli zespołu napędowego, zawierającego: kocioł parowy, maszynę parową i urządzenie transmisyjne. Ruch obrotowy maszyny, za pośrednictwem przystawek pasowych i zamocowanych na nich korb i pociągaczy, zamieniany był na ruch posuwisto-zwrotny i przekazywany na poprzeczną belkę-wahacz, na końcu której zawieszony był zestaw do wiercenia. Takim urządzeniem można było wiercić otwory do głębokości 500 m.

Obrazek

Obrazek

Wiertnica polsko-kanadyjska. Replika wiertnicy sprowadzonej przez Henry’ego Mac Garvey’a i ada­ptowanej przez polskich specjalistów, do wiercenia w trudnych warunkach karpackich. Zmodernizowana zo­stała nie tylko konstrukcja, ale rów­nież system wiercenia. Taką wiert­nicą rozwiercone zostały najbogatsze w galicyjskim przemyśle złoża ropy naftowej w rejonie Schodnicy, Borysławia i Tustanowic. Dzięki te­mu, w 1909 r. Polska osiągnęła po­ziom wydobycia ropy ponad 2 mln ton i znalazła się na trzecim miejscu w świecie. Wiertnica mogła wier­cić do głębokości 1 500 m.

Obrazek

Stacja benzynowa, typ „gór­ski”. W budynku stacji paliw zgro­madzono kolekcję archiwalnych fo­tografii, poświęconych historii dys­trybucji paliwa oraz pamiątki z dzia­łalności marketingowej i edukacyj­nej Centrali Produktów Naftowych, które działało w latach 1945-1999.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Kopalnia ropy naftowej i gazu z lat 60 XX w

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Kierat pompowy typu „Gli­nik”. Zmodernizowany kierat tra­dycyjny, napędzany silnikiem elektrycznym. Zastosowane w nim zostało urządzenie do programo­wania okresowego pompowania odwiertów w zależności od ustalo­nego harmonogramu.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Kiwony pompowe. Kiwony (kiwaki), instalowane były przy wy­lotach otworów, z których wydoby­wana była ropa za pomocą pomp wgłębnych. Typowy kiwon składał się z belki fundamentowej, podpo­ry i wahacza. Na jednym końcu wa­hacza umocowane były za pośred­nictwem laski pompowej żerdzie napędzające pompę – na drugim transmisja, przekazująca ruch posu­wisto-zwrotny z kieratu pompowe­go na tłok pompy

Obrazek

Budynek kotłowni z 1867 r. W kotłowni znajduje się kocioł pło­mienicowy o powierzchni ogrze­walnej 30 m2, który opalany był węglem i koksem. W XIX-wiecz­nej kopalni, para wytwarzana w ko­tłowni stanowiła podstawowe źró­dło energii. Stosowana była w ma­szynach parowych, które służyły do napędu kieratów i urządzeń wiert­niczych. Za pomocą gorącej pa­ry oczyszczano rury wydobywcze z osadów parafinowych oraz ogrze­wano pomieszczenia.

Obrazek

Obrazek

Windy do operacji technicznych

Obrazek

Wiertnica „Trauzl”. Urządzenie importowane z Austrii. Pochodzi z roku 1948.Dzięki wzmocnionej konstrukcji oraz zainstalowanej większej mocy można wiercić do głębokości 3000 m przewodem Ø 3,5 cala. Urządzenie wierciło otwory na terenie działania Zakładu Poszukiwań Nafty i Gazu w Pile na Niżu Polskim i Pomorzu.

Obrazek

Mieszalnik piasku „KRAZ” jest specjalistycznym urządzeniem stosowanym do zabiegów hydrau­licznego szczelinowania (rozwar­stwiania) złóż ropy lub gazu, celem zwiększenia ich wydajności. Mie­szalnik piasku produkcji ZSRR, zabudowany jest na podwoziu sa­mochodowym „KRAZ”. Służy do mieszania nośnika z piaskiem, któ­ry wtłaczany jest do otworu celem podsadzenia powstałej szczeliny.

Obrazek

Obrazek


I na tym zakończyliśmy zwiedzanie skansenu przemysłu naftowego. Teraz przyszła kolej na odwiedzenie Dukli, miasta które jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Dukla i leży u podnóża góry Cergowej (716 m n.p.m.), 17 km od granicy ze Słowacją.
Spośród zabytków Dukli „zaliczyliśmy”:
Rynek wraz z renesansowym ratuszem wzniesionym na początku XVII wieku

Obrazek

Pałac Mniszchów w którym mieści się obecnie Muzeum Historyczne, w którego otoczeniu rozmieszczono ekspozycję sprzętu wojskowego – głównie działa z czasów II wojny światowej.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Kościół parafialny pw. św. Marii Magdaleny z 1764 r

Obrazek

Kościół i klasztor bernardynów z 1731 r. Obecny kościół pw. św. Jana z Dukli zbudowany został w latach 1761–1764, a w nim w bocznej kapliczce rzeźbiona srebrzysta trumna Jana z Dukli. Na ścianach obrazy z życia tego świętego.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Kiedy szereg uzurpacji zdradza zamiar wprowadzenia władzy despotycznej, to słusznym jest odrzucenie takiego rządu.1776r Deklaracja Niepodległości

Awatar użytkownika
Irel
Regionalista
Posty: 1996
Rejestracja: 04 gru 2012, 15:25
Lokalizacja: Jura Północna
Kontakt:

Re: Kamperem po Galicji część VI

Post autor: Irel » 28 lis 2019, 05:05

Z Dukli udaliśmy się do miejscowości Wietrzno gdzie znajduje się kościół pw. św. Michała Archanioła z 1752 r. wzniesiony z wykorzystaniem elementów wcześniejszej świątyni, rozebranej kilka lat wcześniej.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Dalej pojechaliśmy do Kopytowej gdzie w klimatycznym dworku z epoki znajduje się Muzeum Kultury Szlacheckiej. Zrujnowanym obiektem w roku 1996 zainteresował się krośnieński kolekcjoner i pasjonat zabytków Andrzej Kołder. Nie zrażony znacznym stopniem dewastacji zabytku, dostrzegł nieuchwytne dla przeciętnego obserwatora wartości i kupił całość założenia dworsko-parkowego z zamiarem urządzenia w nim prywatnego muzeum. Prace konserwatorskie pozwoliły odtworzyć wygląd siedliska dworskiego w otoczeniu parkowym z zachowaniem przeszło 80% autentycznej substancji zabytkowej. Zarówno forma dachu, jak i kolumnowy portyk wgłębny zostały zrekonstruowane w oparciu o zachowane relikty. Dwutraktowy dom szlachecki z amfiladowym układem wnętrz posiada oryginalne stropy belkowe z tragarzami, parkiety taflowe, a w centralnej części XVIII-wieczny komin nogawicowy. Kolekcjonerska pasja właściciela Kopytowej umożliwiła wyposażenie wnętrz w rzadkie okazy typowo polskich mebli dworskich, tkanin i obrazów, żyrandoli z XIII i XIX wieku. W wystroju dworu dostrzec można szczególne upodobanie twórcy muzeum – Andrzeja Kołdera do „sarmackich” detali tworzących specyficzną atmosferę wnętrz oraz szlachetnych rzemieślniczo i artystycznie mebli polskiego biedermeieru. Dopełnieniem wnętrza salonu jest trójbarwny, wolnostojący barokowy piec kaflowy dekorowany płaskorzeźbionymi scenami biblijnymi i marmoryzacją. Ten wyjątkowo rzadki eksponat z kolekcji Franciszka i Teresy Starowieyskich został podarowany przez Teresę Starowieyską w roku 2009 dla otwieranego w Kopytowej Muzeum Kultury Szlacheckiej.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Pozostając w szlacheckich klimatach pojechaliśmy do muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu. Dzieje Muzeum w Żarnowcu sięgają 1902 r., kiedy Maria Konopnicka (1842-1910) obchodziła swój jubileusz 25-lecia pracy pisarskiej. Poetka podróżująca od wielu lat po Europie, w listach do Elizy Orzeszkowej, marzyła o własnym miejscu na ziemi. Dlatego podjęto myśl zakupienia pisarce na dar narodowy małej posiadłości złożonej z kawałka ziemi i domu. Dar narodowy był najwyższym wyróżnieniem dla pisarza w czasach zaborów. W historii Polski tylko Henryka Sienkiewicza i Marię Konopnicką spotkał taki zaszczyt. W związku z sankcjami ze strony władz zaboru pruskiego i rosyjskiego w stosunku do autorki Roty, szukano właściwego obiektu w Galicji, gdzie panowały łagodniejsze restrykcje. Na dar dla pisarki wybrano pochodzący z XVIII w. dworek w Żarnowcu. Konopnicka przyjechała do Żarnowca 8 września 1903 r. wraz z przyjaciółką, malarką Marią Dulębianką (1858-1919). W dworku spędzała wiosenno-letnie miesiące, prowadziła szeroką działalność pisarską, oświatową i społeczną. Konopnicka opuszcza Żarnowiec 15 września 1910 r. i udaje się do sanatorium „Kiselki” we Lwowie, w którym umiera 8 października. Pochowana została na Cmentarzu Łyczakowskim.
Po śmierci Marii Konopnickiej właścicielkami dworku i parku zostały córki poetki Zofia Mickiewiczowa (1866-1956) i Laura Pytlińska (1872-1935). Od 1943 r. dworek pozostał na łasce losu, mieścił się w nim szpital wojskowy. Zofia Mickiewiczowa w 1956 r. ofiarowuje dworek i park narodowi polskiemu. Na podstawie aktu darowizny Mickiewiczowej oraz spadkobierców poetki, Ministerstwo Kultury i Sztuki w 1957 r. powołało do życia Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu. Otwarcia ekspozycji dokonano dopiero 15 września 1960 r. po przeprowadzeniu prac remontowych i konserwatorskich.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

To były już wszystkie atrakcje zaplanowane na ten dzień. Ponieważ do tej pory nie korzystaliśmy z kempingów, a należało sklarować kampera, postanowiliśmy zatrzymać się na polu biwakowym „Drymark” w Tylawie GPS 49°28'26.0"N 21°42'43.5"E (49.473881, 21.712083 ), które z czystym sumieniem mogę polecić wszystkim wybierającym się a tamte okolice. Dla preferujących bardziej siermiężne warunki, ale bez opłat, mogę polecić pole biwakowe „Stasiana” GPS 49°27'55.6"N 21°43'52.9"E (49.465438, 21.731373) leżące nieco dalej od kempingu na którym stałem.
Ciąg dalszy nastąpi ( niebawem)
Kiedy szereg uzurpacji zdradza zamiar wprowadzenia władzy despotycznej, to słusznym jest odrzucenie takiego rządu.1776r Deklaracja Niepodległości

Awatar użytkownika
Sławcio
Karawanier
Posty: 3709
Rejestracja: 03 gru 2012, 09:44
Imieniny: 0- 0- 0
Lokalizacja: Mazowsze

Re: Kamperem po Galicji część VI

Post autor: Sławcio » 30 lis 2019, 00:24

Aleś dowalił.. :szok: :hurra:
Pozdrawiam Sławek
Nie mam już Viaderka. Mam za to inną Devilną Hondę. :D

Awatar użytkownika
Malineczka
Forumowicz
Posty: 180
Rejestracja: 18 mar 2013, 09:28
Imieniny: 14- 5- 0
Lokalizacja: Łódzkie
Kontakt:

Re: Kamperem po Galicji część VI

Post autor: Malineczka » 01 gru 2019, 11:44

Muszę się tam wybrać.
"Caravaning jest jak świeży powiew wiatru który sprawia, że znów jesteś młody"
Bonifacy i Genowefa.

Old Traveller
Posty: 1
Rejestracja: 01 gru 2019, 11:42
Imieniny: 0- 0- 0

Re: Kamperem po Galicji część VI

Post autor: Old Traveller » 01 gru 2019, 11:45

Piękna relacja.

Awatar użytkownika
Jasminum
Forumowicz
Posty: 280
Rejestracja: 21 kwie 2014, 17:05
Lokalizacja: Sochaczew

Re: Kamperem po Galicji część VI

Post autor: Jasminum » 02 gru 2019, 17:21

Do przodu Panowie.
Kobiety powinny trzymać się razem

ODPOWIEDZ

Wróć do „POLSKA - relacje”